[EINT] Chapter I : Aarde

posted on 21 Feb 2016 17:53 by noelrune in EINT
 

Chapter I : Aarde

 

 

 

 

 

 

 

“ฝั------น เมื่อคืนเราฝันแฟนตาซีอีกแล้วอะ...”

 

เนนอนแผ่บนเตียงขณะทำกิจกรรมแรกหลังตื่นนอนของตัวเอง นั่นคือการเล่าฝันของตัวเองให้รูมเมทฟัง

ปกติเนเป็นคนหลับแล้วฝัน ไม่ว่าจะนอนที่ไหน ท่าอะไร แค่งีบหลับไม่ถึง 20 นาทีเนก็ฝันได้ ซึ่งก็จำได้บ้างไม่ได้บ้างตามแต่ความทรงจำจะเอื้ออำนวย

แต่ส่วนใหญ่เธอจะจำฝันได้แค่ตอนตื่นนอนใหม่ๆ แปรงฟันเสร็จแล้วก็ลืม ดังนั้นถ้าฝันไหนมีความอีปิค(?)เป็นพิเศษสำหรับเน ตื่นมาแล้วเธอก็มักจะรีบเล่าให้ทอฝันฟังเหมือนกับเป็นการทวนความฝันนั้นกับตัวเองไปในตัว


“อือฮึ ฝันว่าไร”

 

“อืม…. คิดแป๊บ…… คือเราฝันว่าตัวเองมีขาเป็นกวาง”

 

“ห๊ะ?”

 

“กวางมั้ง…. กวางแหละ…….หรือแพะวะ(...) …...คือเรามีขาเป็นแนวๆ นั้นอ้ะ ขนๆ เท้าเป็นกีบๆ”

“แล้วที่ๆเราอยู่มันมีหิมะตกเยอะๆ โคตรหนาวเลย แล้วก็เป็นป่ามืดๆ …….แล้วเราเหงา แบบมันไม่มีใครเลยอ่ะ มีแค่เรา เราก็เลยเดินหาคน”

“แล้วเราก็เจอเสือเขี้ยวดาบเว้ย น่ากลัวมาก ...มันวิ่งมากัดคอเรา”

“.....ตายป่ะ”

 

“ไม่ๆ โดนแค่เฉียดๆอะ แต่เลือดพุ่งเลย นี่ยังงงเลยรอดได้ไง แล้วเราก็วิ่งๆหนีมันจนมาถึงหน้าผา...”

“เราก็กลัวมันจะตามเรามาทัน เราก็เลยโดดลงหน้าผา”

“ห๊ะ แล้วไม่ตกลงไปตายเหรอ”

 

“ไม่ๆ คือเราโดดๆลงไปทางหน้าผาอะ แบบแพะภูเขาของคุณย่าในเจ้าสาวทางสายไหม …..เราโดดๆลงไปแล้วก็วิ่งไปทางแม่น้ำ”

“แล้วทีนี้นะ ตอนเราอยู่ที่แม่น้ำอะ เออ ไอ้ตัวนั้นมันไม่ตามเรามาแล้วนะ ทำไมก็ไม่รู้ สงสัยกลัวความสูง(...) แล้วจู่ๆมันก็มีลมแรงๆฟู่ววว ละก็เหมือนมีอะไรคลุม”

“คราวนี้พีคมาก คือ ไอ้ที่คลุมเราอยู่อ่ะ มันเป็นปีกเว้ย คือมีผู้หญิงมีปีกโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ สวยแบบสวยมากก ผมขาว ตาทอง ปีกฟูๆขาวๆน่าจับมากแต่เราไม่กล้าขอจับ ………...อะไรอีกนะ… อ้อ เขาใส่ชุดเกราะด้วย อย่างเท่ ”

 

“เขามาไล่เสือให้เธอป่าว”

“มั้ง แล้วเขาก็ทำแผลให้เรา เขิน,,,”

“อืมมมมม”


 

“นี่ๆ แล้วพอทำแผลเสร็จนะ เขาก็อุ้มเราบิน เป็นคอมโบความก๊าวเลย! ทำแผลเสร็จแล้วก็อุ้ม น้องเนเขินมาก///////” เนพูดไปหัวเราะคิกคักเสียงแหลมไปอย่างขวยเขิน แถมยังกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงด้วย

“จ้า” ทอฝันตอบรับส่งๆติดจะเอือมกับการเขินของรูมเมทตัวเอง

“แล้วเขาก็พาเราบินไปไกลมาก อย่างกับนั่งเครื่องบินแน่ะ เห็นภูเขาหิมะ เห็นป่า เห็นเมือง พระอาทิตย์ดวงเบ้อเริ่ม”

 

 

“....แต่เครื่องบินมันเป็นเครื่องบินเปิดประทุนอ่ะ หนาวจนเกือบแข็งตาย”

ทอฝันถึงกับหัวเราะพรืดเมื่อได้ยินคำอธิบายต่อมา

“แล้วไงต่อ?”

 

“เขาพาเราไปที่หอคอยสูงๆใกล้ๆปราสาทอ้ะ ตอนร่อนลงมีทหารรอรับเยอะแยะด้วย ทุกคนมีปีกหมดเลย แล้วเขาก็ปล่อยเราลงข้างใน ให้เราขึ้นบันไดไปเรื่อยๆจนชั้นบนสุด เข้าไปในห้องเขา”

 

“แล้วเขาก็ใช้ไม้กายสิทธิ์คุยกับเรา”

“ห๊ะ?”

 

“แบบโบกๆแล้วจะมีตัวอักษรขึ้นมาบนอากาศอ่ะ ….เออ เรายังไม่ได้เล่าใช่ไหม คือเขาพูดไม่ได้ ตอนโดนอุ้มบินเราเห็นเขามีแผลที่คอน่ากลัวมากละเอาผ้าพันคอปิดไว้ …….....ต่อนะ……...คือเขาถามเราว่าไม่สบายตรงไหนบ้าง เราก็เลยบอกเขาไปว่าตอนบินอยู่เราหนาวมากจนนึกว่าจะตายแล้ว แต่ตอนนี้อุ่นแล้ว เราสบายดี”

 

“แล้วก็มีเสียงแตรอู๊ดดดขึ้นมาขัดบนสนทนาระหว่างเรา เขาก็เลยบอกเราต่อว่าให้เราตามเขาไป คงมีใครซักคนมาหามั้ง”

 

“ใครมา”

 

“เราตื่นก่อนเจออ่ะ(...)”

 

“โถ...”

“เสียใจมากกกกก เราว่าฝันรอบนี้สนุก อยากฝันอีก โฮ”

 

“เออ แต่รอบนี้เธอจำฝันได้เยอะดีนะ”

“ก็มันก๊าว,,”


 

พอเนเล่าความฝันของตัวเองจบ ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนทอฝันจะพูดขึ้นมาบ้าง

 

“เรานะ…..”

“.....หือ?”



“.......เราฝันว่าเราเป็นตุ๊ด…..”




“............หะ?”